19ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில், இந்திய சமூகத்தைப் புரிந்துகொள்வதற்கான கருவியாக மட்டுமல்லாமல், அதை வகைப்படுத்தி நிர்வகிக்க பயன்படுத்தப்பட்ட சக்திவாய்ந்த ஆயுதமாகவும் புகைப்படக்கலை மாறியது. “Typecasting: இந்திய மக்கள், 1855–1920” எனப் பெயரிடப்பட்ட கண்காட்சி, அந்த காலனித்துவ பார்வையின் காட்சிப் பதிவுகளை ஒருங்கிணைக்கிறது.

“ஆவணப்படுத்தல்” என்ற பெயரில் வகைப்படுத்தல்

1868–1875 காலகட்டத்தில் வெளியான எட்டு தொகுதிகள் கொண்ட The People of India என்ற புகைப்பட ஆய்வு, இந்த முயற்சியின் மையமாக இருந்தது.
இந்தப் படங்கள் சமூகங்களைப் பதிவு செய்ததோடு மட்டுமல்லாமல்,

• சாதி

• தொழில்

• இனப் பிரிவு

• பிராந்திய அடையாளம்

போன்ற அம்சங்களை உறுதியான “வகைகள்” ஆக மாற்றின.

அன்றாட வாழ்வின் ஓட்டத்தில் மாறிக்கொண்டிருக்கும் அடையாளங்கள், கேமரா முன் நின்றவுடன் உறைந்த உருவங்களாக மாறின.

காட்சி மொழியை வடிவமைத்த புகைப்படக்கலைஞர்கள்

இந்தக் காலகட்டத்தின் காட்சி நடைமுறையை வரையறுத்தவர்களில்

• Samuel Bourne

• Lala Deen Dayal

• John Burke

• Shepherd & Robertson Studio

போன்றோர் முக்கிய பங்கு வகித்தனர்.

அவர்கள் எடுத்த அல்புமென் மற்றும் சில்வர்-ஜெலட்டின் அச்சுப்படங்கள், மானுடவியல் ஆராய்ச்சிக்கும், நிர்வாகத் திட்டமிடலுக்கும் ஆதாரங்களாகப் பயன்படுத்தப்பட்டன.

சமூகத்தை “படமாக” ஆக்குதல்

கண்காட்சியில் இடம்பெற்றிருக்கும் புகைப்படங்கள் பல்வேறு சமூகங்களைச் சித்தரிக்கின்றன:

• வடகிழக்கின் லெப்சா, பூட்டியா சமூகங்கள்

• வடமேற்கின் அப்ரிடி பழங்குடிகள்

• நீலகிரியின் தோடாக்கள்

• பம்பாயின் பார்சி சமூகத்தினர்

• வீதி தொழிலாளர்கள், முடிதிருத்துவோர், நடனக் கலைஞர்கள்

இந்த படங்கள் இந்தியாவின் பன்முகத்தன்மையை பதிவு செய்தாலும், அதே நேரத்தில் அந்தப் பன்முகத்தன்மையை “கட்டமைத்து” நிர்வாகத்திற்கு எளிதாக்கின.

நிர்வாகத்திற்கான கருவி

புகைப்படங்கள் மூலம்:

• சமூக வரிசைமைப்புகள் தெளிவாகப் பதிவு செய்யப்பட்டன

• “சாதி” மற்றும் “இனம்” பற்றிய கருத்துகள் உறுதிப்படுத்தப்பட்டன

• பிரிட்டிஷ் ஆட்சிக்கு இந்திய சமூகத்தை கண்காணிக்கவும், கட்டுப்படுத்தவும் உதவியது

காட்சி என்பது வெறும் கலை அல்ல; அது அதிகாரத்தின் ஒரு வடிவம் என்பதைக் காலனித்துவ புகைப்படங்கள் நினைவூட்டுகின்றன.

இன்று ஏன் முக்கியம்?

இந்த வரலாற்றுப் பதிவுகள்,

• இந்திய அடையாளங்கள் எவ்வாறு உருவாக்கப்பட்டன?

• “வகை” என்ற கருத்து எப்படி அரசியலாக்கப்பட்டது?

என்ற கேள்விகளை எழுப்புகின்றன.

புகைப்படம் இந்தியாவின் பன்முகத்தன்மையை உலகுக்கு காட்டியதோடு, அதே நேரத்தில் அந்தப் பன்முகத்தன்மையை ஒரு கட்டுப்படுத்தப்பட்ட வடிவில் நிர்வகிக்க உதவிய கருவியாகவும் இருந்தது என்பது இந்தக் கண்காட்சியின் மையக் கருத்தாகும்.